Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

κελιά

Δεν με τρομάζει η φυλακή
γιατί θα μου φέρνεις βιβλία
αλλά όχι τσιγάρα
μήπως και το κόψω
Αν δώ την επανάσταση στα μάτια σου
να ανθίζει
θα το σκάσω
και θα σε βρώ
να τα φιλήσω
Ελπίδες που κρέμονται από κάγκελα
το μόνο που θα μπορώ να σου προσφέρω
Από εκεί μέσα
Δεν είναι τα κελία,που με φοβίζουν
αλλά το περιορισμένο οξυγόνο
η ρουτίνα
και η μελαγχολία σου


της φυλακής τα σίδερα
αγκαλίαζω
γιατί σκότωσα το χρόνο
τις μέρες που το ταβάνι κοίταζα
σε σκεφτόμουνα
και τα σεντόνια με είχαν βαρεθεί και ξέρναγαν


Ένας ασφαλίτης στα Εξάρχεια
είναι απειλή
Δυο ασφαλίτες
είναι ενα κίνητρο
για να κάνουμε ενα έγκλημα
ή να κλειστούμε σπίτι όλοι μαζί
και να σκεφτούμε τι θα πούμε στο δικαστήριο


Μια κατάληψη στην Πανεπηστημίου
ένα κύτταρο,που γράφει στίχους
στους τόιχους
κρατάει συντροφία στους πολιτικούς κρατούμενους
Φυλακές τύπου Γ
απομόνωση
ελεύθεροι σκοπευτές
ελεύθεροι φυλακισμένοι
από αυτοχειριακές τάσεις
πολιορκημένοι
Και ενα ατύχημα
όπως η γέννα μας
που υποσχέθηκε πολλά
και μας απογοήτευσε

Τέλος πάντων,αν μπορείς βασικά φέρνε μου
και τσιγάρα
απ΄τα παράνομα
εκείνα στη Στουρνάρη
δεν πολυ-ψήνομαι να το κόψω
τελικά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου