Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Untitled λοιπον;

Κατανωλιτικές συνειδήσεις και ασυνείδητοι πολίτες.
 Μη καθαρές συνειδήσεις και καλοταΐσμένοι κοπρίτες.
 Ο κόσμος λίγο λίγο καταστρέφεται
 και εσύ το παίζεις θύμα.
 Τι θύματα τι θύτες;
 Σκατά ζωή κάνουνε
 μάλλον κάνουνε και οι δύο.
 11:42 και ψάχνω απεγνωσμένα για παρέα
 μα κανείς δεν θέλει για παρέα
 του έναν απεγνωσμένο. 
Περιμένω να περάσει το επόμενο τραίνο
 γιατί είναι το μόνο που βλέπω να κινείται.
 Αυτό και ο καπιταλισμός
 που όλο εξελλίσεται βασικά.
 Άνθρωποι μένουν στάσιμοι. 
Ψάχνουν δουλειά. 
Δουλεύουν και ψάχνουν λεφτά.
 Κάνουν τον κόσμο σκατά και κάνουν παιδιά.
 Εμείς θα καταστρέψουμε τη φύση ή η φύση εμάς; 
Αυτή τουλάχιστον δεν μας έχει ανάγκη. 
Σάββατο βράδυ και οι σκέψεις πάλι γίναν κουβάρι.
 Και θέλω παγωτό. 
Οι γονείς μου θέλουν να με στείλουν σε ψυχολόγο
 μα σίγουρα ο ψυχολόγος θα με στείλει πίσω στους γονείς μου.
 Όπως κάνουν οι φίλοι μου.
 Όχι ότι με νοιάζει κιόλας
 απλά να τους χρειάζομαι για να αλλάξω τη σαπίλα γύρω μου.
 Έχει και καιρό να βρέξει και η βροχή μου λείπει.
 Αν έβρεχε θα χα τουλάχιστον μια δικιαολογία για να κάτσω σπίτι.
 Έτσι κι αλλιώς σπίτι θα καθόμουν αφού σας βαρέθηκα.
 Πήγα να αποσυνδέσω τη μνήμη και στα καλώδια μπλέχτηκα.
 Μάλλον για να διαγράψω παλιές πληροφορίες χρειάζονται καινούριες.
 Ίσως και όχι.
 Έτσι κι αλλιώς η κάρτα στο μυαλό μου είναι πολλών GB
(Χρύσα)

***

Στεγνά ρούχα απλωμένα ξεχασμένα
στα πιο βρώμικα στενά κάποιας πόλης
στα σύρματα μέσα κρύβεται η Ποίηση
ή η γαλήνη απ΄το κορμί σου
αν τις αφήσεις ελεύθερες
θα της φάει το διοξείδιο του άνθρακα
μα πάντα αυτό ήθελαν
να'ναι ελεύθερες
σαν τις παράνοιες μας
να'ναι ελεύθερες
Να το ρισκάρουν
αυτό είναι που με τρελένει σε εσένα
αυτό είναι και που γαμάει το σύστημα
ψυχές σαν την δική σου
που δεν κόλωσαν
ή που μας πείθουν οτι δεν το κάνουν
κι έτσι μας γλυκαίνουν
Κάτι πήγε στραβά
Και σταμάτησαν όλα να πηγαίνουν στη ζωή μου στραβά
σαν να ομόρφιναν
Ήσουνα εσύ που τα στράβωσες
Κι αυτό σου το χρωστάω
(Χρήστος)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου