Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

Ο άνθρωπος του εχθρού

Ο άνθρωπος που είπε οτι ο φασισμός ειναι ποίηση,σώπασε
Και καλά έκανε δηλαδή ή βασικά καλα του κάνανε.
Όταν το καλύτερο,που έχουν να αναδείξουν είναι ο Μπραζίγιακ,που
έκρυβε ή μάλλον προστάτευε την σεξουαλικότητα και τα ψυχολογικά του
πίσω από τον φασισμό

Έλεγα να γράψω κάτι πεζό για τον φασισμό
αλλά κάτι
γαμήθηκε.
Έτσι
μολύνω το σπίτι μου
με σκέψεις
αφού υπάρχω μέσα του
Αθεράπευτα ρομαντικός
και
Καρκινικά Εμμετικός
όταν πρόκειται για
αστούς
Αγκαλιάζω μαστούς
και
Κουλουριάζομαι
Τους βυζαίνω και κάπου
πνίγομαι
Κάπου ανοίγομαι
σε εσάς
παρότι
εκ γεννετής
κρυπτομανής
Ερωτεύομαι για να μην το χάσω
Ερωτεύσου
Τουλάχιστον προς το παρόν.....
μέχρι όντως να το χάσεις
Ο πραγματικός έρωτας ταυτίζεται με το
ανεκπλήρωτο
Γιατί
ή που δεν θα σε βρώ
Ποτέ
ή που ενας από τους δυό μας
θα πεθάνω
πριν αυτό προλάβει να γίνει
Απλά γράψε
ενα ποίημα
για πάρτι μου
πέτα δυό στίχους
στο χαρτί για το πτώμα
ρε παιδάκι μου

Ας βολευτούμε λοιπόν στην
αγκαλιά
κάποιας άλλης γλύκας
Αφού ο αληθινός έρωτας
δεν μας βρίσκει
Αλήθεια
ο δικός μου που πήγε
μάλλον θα πολέμαγε το σύστημα
Για αυτό καλή μου
Πρόσεχε
σε ποιά λιμέρια
γυρίζεις
και με ποιές λέξεις
και ποιά μυαλά μου
παίζεις
Ποιά μυαλά μου
δηλαδη;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου