Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

Τα Κουλά

Τελευταία,μας έχω πολλά παράπονα
γλυκό μου κορίτσι
αλκοολικό μου κορίτσι
Και θα'θελα να ήσουνα κάπως σκάρτη
έτσι από ανάγκη
Τελευταία,βαρέθηκα το κάπνισμα.
Περνάω προσεκτικά τον δρόμο.
Βγαίνω μπας και σε πετύχω.
Αλλά και να σε δω,δεν θα πολυμιλήσουμε.
 Δεν ανταλλάσσουμε πολλές λέξεις παρά μόνο αυτοκόλλητα,
μερικές ατάκες
κανα χαμόγελο και ιντερνετικές φιλοσοφίες.
Ό,τι δεν συνεισφέρει στην εξέλιξη μας,παραμένει στα ανείπωτα.
Θα ευχόμουν το ίδιο να εφαρμόζανε κι οι φίλοι μου
και μεταξύ μας,να αραδιάζαμε όλες τις μπούρδες
εμείς οι δύο στον ίδιο χώρο.
καλύτερα,που δεν μιλάμε.
Ναι,ξέρεις μια ανυπέρβλητη δυσαρμονία.
Και έτσι καθόμαστε άφωνοι,να περιμένουμε ένα πραξικόπημα.
Την δεύτερη μέρα.
Θα σε πάρω απ'το χέρι,ο φλώρος
θα κατεβούμε για τελευταία φορά τη Βαλτετσίου
θα κάτσουμε πλατεία
σαν να'ταν μια τυπική μέρα και
θα αυτοπυρπωληθούμε
μια τυπική ένδειξη διαμαρτυρίας
Αν και από εσένα περίμενα μια πιο ουσιώδη τέτοια.
Αλλά πέρα από την ομορφιά σου,πάντα έκρυβες τη δύναμη σου.


Ναι,γενικά ρε συ.
Κατά τα άλλα ο έρωτας είναι αυτό,που είναι.
και  αποκλειστική η κατοχή της αγαπημένης μας ύπαρξης
βασικά καμία κατοχή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου