Σάββατο, 16 Απριλίου 2016

ταξίδι προς φυγή

Άνθρωποι κουκουλωμένοι με αόρατη αμαρτία.
Είναι κομπάρσοι στη ζωή τους ή στους έθνους τους την αχαριστία.
Άλλη μια μέρα για να ζήσουν περνούν μέσα από χαραμάδες. 
Κοίτα τους,τους φυγάδες,λέει ο σκοπευτής.
Και σαρώνει κραυγές και βάσανα χιλιάδες. 

**

Δεν πέρασες μια νύχτα σου μονάχος,ρε δεν ξες.
Δεν ξέρεις τι είναι ο πόνος και πως πνίγουν οι σκιές. 
Δεν έβγαλες το κάλυμμα. 
Μην αρνείσαι πως κι εσύ φταίς.

***
Τα αγρίμια τότε βγήκαν
Αφέθηκαν στο κυνήγι.
Πως ορκίστηκαν,τα χέρια τους να μην ματώσουν, 
δεν θα μάθουμε ποτέ.
Το μίσος τους είναι ορατό και γεμάτο ρήγματα,που μετενσαρκώνονται σε πληγές.







Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016

Δαιμόνων μέσω

Ο χασάπης τράφηκε με άσφαλτο
και άρχισε να ψάχνει,για την νύφη.
Οι αποστάσεις,βρίσκονται πίσω απ'τα ίδια σου τα στήθη.
Η Γη σου ξεφλουδίζεται,σαν άθικτο κρεμμύδι.
Τα φεγγάρια μας βυθίζονται,με κοινή θέα την πρύμνη.
Με θνητή θεά την πληγή.

Η πολιτεία λύγισε,όταν τα λάθη βγήκαν για κυνήγι.
Μα λάθη είμαστε,δεν κάνουμε για ανθρώπους.
Θα σου'λέγα,με συγχωρείς,μα δεν γινότανε κι αλλιώς.
Να αντέξω άλλο;
Σου είπα πως
Και εμπρός ολοταχώς
Δεν χάθηκε το φως
Απλά βαρέθηκε,πικράθηκε,φοβήθηκε μην μας κατέχει πια
το σκότος κι ο σκοπός
Ο σκοπός,που δεν αγιάστηκε απ'τα μέσα
Αλλά εκ των έσω.
Εκ των έσω δαιμόνων και πυρός.