Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016

Δαιμόνων μέσω

Ο χασάπης τράφηκε με άσφαλτο
και άρχισε να ψάχνει,για την νύφη.
Οι αποστάσεις,βρίσκονται πίσω απ'τα ίδια σου τα στήθη.
Η Γη σου ξεφλουδίζεται,σαν άθικτο κρεμμύδι.
Τα φεγγάρια μας βυθίζονται,με κοινή θέα την πρύμνη.
Με θνητή θεά την πληγή.

Η πολιτεία λύγισε,όταν τα λάθη βγήκαν για κυνήγι.
Μα λάθη είμαστε,δεν κάνουμε για ανθρώπους.
Θα σου'λέγα,με συγχωρείς,μα δεν γινότανε κι αλλιώς.
Να αντέξω άλλο;
Σου είπα πως
Και εμπρός ολοταχώς
Δεν χάθηκε το φως
Απλά βαρέθηκε,πικράθηκε,φοβήθηκε μην μας κατέχει πια
το σκότος κι ο σκοπός
Ο σκοπός,που δεν αγιάστηκε απ'τα μέσα
Αλλά εκ των έσω.
Εκ των έσω δαιμόνων και πυρός.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου