Σάββατο, 16 Απριλίου 2016

ταξίδι προς φυγή

Άνθρωποι κουκουλωμένοι με αόρατη αμαρτία.
Είναι κομπάρσοι στη ζωή τους ή στους έθνους τους την αχαριστία.
Άλλη μια μέρα για να ζήσουν περνούν μέσα από χαραμάδες. 
Κοίτα τους,τους φυγάδες,λέει ο σκοπευτής.
Και σαρώνει κραυγές και βάσανα χιλιάδες. 

**

Δεν πέρασες μια νύχτα σου μονάχος,ρε δεν ξες.
Δεν ξέρεις τι είναι ο πόνος και πως πνίγουν οι σκιές. 
Δεν έβγαλες το κάλυμμα. 
Μην αρνείσαι πως κι εσύ φταίς.

***
Τα αγρίμια τότε βγήκαν
Αφέθηκαν στο κυνήγι.
Πως ορκίστηκαν,τα χέρια τους να μην ματώσουν, 
δεν θα μάθουμε ποτέ.
Το μίσος τους είναι ορατό και γεμάτο ρήγματα,που μετενσαρκώνονται σε πληγές.







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου