Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2016

Τα δυο εισητήρια (εξιτήρια)

Βάλαμε τους μπελάδες πάλι σε προτεραιότητα.
Κι τότε γινόμαστε οι σωφρονιστές του εαυτού μας.
Κι ας μην μας νοιάζει η πάρτι μας.
Είμαι κάτοικος Αθήνας

Τραγανιστέ χαραμοφάη μου,αλλά που και που το σκάω.
Θα μπορούσα να το κόψω, για να σου μοιάσω.
Αλλά τότε δεν θα'μουν εγώ.
Αλλά τότε δεν θα'μουν εδώ. 
Τότε θα μουν σαν όλους τους άλλους. 
Τότε θα νόμιζα πως διαφέρω.
Δεν διαφέρω. 
Λάθος στα’παν.
Είμαι σαν όλους σας,απλά δεν σας δίνω σημασία.
Δεν διαφέρω στο ξαναπα. 
Μην με κανεις να γίνομαι κουραστικός.
Μας μπριζώνω και τους δυο. 
Μας κουρδίζω και τους δυο.
Κι αμα θες,μας ξεσκατίζω.
Στο ξαναπα μην με κάνεις να γίνομαι κουραστικός,γιατί χάνω τη γοητεία μου.
Στο ξαναπα.
Στο διάολο η Αθήνα 
Δεν την ένιωσα ποτέ.
Ούτε καλά καλά, όταν τη σκότωνα. 
Τότε ήμουν άλλος,αλλά δεν μετανιώνω. 
Καλά έκανα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου